Międzynarodowy Dzień Kobiet wyrasta z ruchów robotniczych i feministycznych przełomu XIX i XX wieku: za jego bezpośrednie początki uznaje się demonstracje i strajki robotnic w Nowym Jorku (m.in. 28 lutego 1909 r. i 8 marca 1908 r.), domagających się skrócenia czasu pracy, lepszych płac i praw wyborczych. W 1910 r. podczas Międzynarodowej Konferencji Socjalistycznej Kobiet w Kopenhadze niemiecka działaczka Clara Zetkin zaproponowała wprowadzenie corocznego Dnia Kobiet; pierwsze obchody odbyły się 19 marca 1911 r. w Austrii, Danii, Niemczech i Szwajcarii i miały wyraźnie polityczny charakter, koncentrując się na prawach wyborczych i równości w pracy.

Dopiero po I wojnie światowej utrwaliła się data 8 marca – ważnym impulsem był strajk kobiet w Piotrogrodzie 8 marca (23 lutego według kalendarza juliańskiego) 1917 r., który zapoczątkował wydarzenia rewolucyjne w Rosji; później ta data została upowszechniona w krajach socjalistycznych i stopniowo przyjęta szerzej. W Polsce w okresie PRL święto zostało silnie „uspołecznione” – miało oficjalne, państwowe obchody, kojarzyło się z kwiatami (goździkami, tulipanami) i drobnymi podarkami w zakładach pracy, co często przesłaniało jego pierwotny, emancypacyjny sens.

Współcześnie 8 marca odzyskuje bardziej obywatelski i równościowy wymiar: obok tradycyjnego wręczania kwiatów pojawiają się marsze i demonstracje (np. Manify), debaty o przemocy ze względu na płeć, nierównościach płacowych i reprezentacji kobiet w życiu publicznym. Dzień ten staje się symbolem wieloletnich walk o równouprawnienie.

Szanowne Panie,
niech Dzień Kobiet będzie początkiem roku pełnego zawodowych sukcesów, osobistych satysfakcji i chwil prawdziwego wytchnienia. Życzymy Wam siły, mądrości, kreatywności oraz harmonii w każdej z pełnionych ról.