Kontynuując diagnozę barier naukowych i  dydaktycznych w UKW,  kobiety-naukowczynie wskazują konkretne działania w tym zakresie i oczekują ich podjęcia przez władze uczelni.

Wśród oczekiwanych działań wsparcia najwyższe poparcie uzyskały:

• Doskonalenie polityki antydyskryminacyjnej i równościowej (71.7%)
• Promowanie równowagi płci i wzmacnianie pozycji kobiet w komisjach, zespołach programowych i gremiach zarządzających (69.8%)
• Systemowe wsparcie dla powrotu z urlopów macierzyńskich/rodzicielskich (specjalne procedury i programy) (67.9%)
• Promowanie sukcesów kobiet w nauce (baza ekspertek, wyróżnienia (66,0%)
• Programy mentoringowe oraz sieci wsparcia dla kobiet (64,2%)

Odpowiedzi te tworzą spójny pakiet oczekiwań: bezpieczeństwo instytucjonalne, lepsza pozycja kobiet w strukturach uczelni oraz wsparcie ciągłości kariery po przerwach rodzicielskich.

Wnioski jakościowe z głosów respondentek:

Analiza odpowiedzi otwartych wzmacnia obraz wyłaniający się z danych ilościowych. Najczęściej powracają wątki nadmiernej biurokratyzacji pracy, przeciążenia obowiązkami organizacyjnymi, trudności w godzeniu pracy z opieką i rodzicielstwem oraz sygnały nierównego traktowania i niedostatecznego uznania wkładu kobiet w funkcjonowanie jednostek uczelni. Respondentki wielokrotnie wskazują, że problemem nie jest wyłącznie formalny zakres obowiązków, lecz faktyczne przerzucanie na nauczycielki akademickie zadań administracyjnych, promocyjnych i organizacyjnych, które ograniczają możliwości pracy naukowej i pogłębiają zmęczenie zawodowe.

Kobiety powiedziały: „Mamy za dużo dydaktyki, za mało nauki. Dajcie nam politykę równościową, gremia i wsparcie po urlopach”.